Τρίτη, 28 Απριλίου 2009

Καπετάν Kόρακας (Παντελής Λιότσος)

Καπετάν Kόρακας (Παντελής Λιότσος)

Ο Παντελής Λιότσος γεννήθηκε το 1912 στο χωριό Παλήμπεη (Δρυμός) Bόνιτσας. Τη δεκαετία του ’30 σπούδασε νομικά.

Την περίοδο της εισβολής της φασιστικής Ιταλίας του Μουσολίνι στην Ελλάδα, πολέμησε στο αλβανικό μέτωπο ως έφεδρος ανθυπολοχαγός ενάντια στους φασίστες κατακτητές. Ήταν μάλιστα ο πρώτος έλληνας έφεδρος ανθυπολοχαγός που μπήκε στο Αργυρόκαστρο.

Αξίζει να αναφέρουμε ένα περιστατικό που αποδεικνύει το αγωνιστικό του πνεύμα και τον τίμιο χαραχτήρα του. Για την προσφορά του στο ελληνοϊταλινό μέτωπο, η Φρειδερίκη(ή «Φρίκη» όπως συνήθιζε να τη φωνάζει ο λαός) και το μοναρχοφασιστικό κράτος, τον κάλεσε να λάβει «παράσημο ανδρείας». Ο Παντελής Λιότσος το αρνήθηκε.




Φωτογραφία του καπετάν Κόρακα από την εποχή του ΕΛΑΣ



Στη διάρκεια της ναζιφασιστικής κατοχής της Ελλάδας θα ανταποκριθεί στο «ο κάθε βράχος, η κάθε ρεματιά, το κάθε χωριό, καλύβα με καλύβα, η κάθε πόλη, σπίτι με σπίτι, πρέπει να γίνει φρούριο του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα» του Νίκου Ζαχαριάδη και θα ενταχθεί στις γραμμές του EΛAΣ. Εκεί ως διοικητής λόχου του 2/39 Συντάγματος γίνεται γνωστός με το ψευδώνυμο καπετάν Kόρακας.

Επί κεφαλής τμημάτων του ΕΛΑΣ, ο καπετάν Κόρακας, μαζί με τον καπετάν Φουρτούνα, καταφτάνουν στη Λευκάδα το Μάη του 1944, κατόπιν εντολής του Γενικού Στρατηγείου του ΕΛΑΣ, για να την απελευθερώσουν. Σε μικρό χρονικό διάστημα θα εκπληρώσουν τη δύσκολη αποστολή τους, εκκαθαρίζοντας τη Λευκάδα από τον χιτλερικό στρατό και τους ντόπιους συνεργάτες τους.


Τη συμμετοχή του στον εθνικοαπελευθερωτικό-αντιφασιστικό αγώνα του λαού μας, ο Παντελής Λιότσος, θα την πληρώσει με διώξεις από το μεταβαρκιζιανό καθεστώς και εξορίες. Αρχικά, όντας έφεδρος ανθυπολοχαγός, επιστρατεύεται, τον Σεπτέμβρη του 1947, στα Γιάννενα και από κει στο Χαϊδάρι για να μεταφερθεί στη συνέχεια στη Μακρόνησο. Αυτή θα είναι η πρώτη του, αλλά όχι η τελευταία, γνωριμία με το Νταχάου της Ελλάδας. Εκεί θα αρνηθεί θα υπογράψει δήλωση και θα βασανιστεί σκληρά. Λόγω των απάνθρωπων βασανιστηρίων θα μεταφερθεί από τη Μακρόνησο στο νοσοκομείο «Ευαγγελισμός».





Φωτογραφία από κατάθεση στεφανιού από την «Επιτροπή υπεράσπισης της μνήμης και του έργου του Ι.Β. Στάλιν» στην επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Ο Παντελής Λιότσος διακρίνεται τρίτος από τα δεξιά.



Τον Σεπτέμβρη του 1948 μεταφέρεται στις στρατιωτικές φυλακές της Μακρονήσου (ΣΦΑ) με την ψεύτικη κατηγορία της «ανθρωποκτονίας». Εκεί θα υποστεί νέα βασανιστήρια, ξυλοδαρμούς και μακρόχρονο εγκλεισμό στην απομόνωση. Το 1949 θα μεταφερθεί στις φυλακές της Λευκάδας όπου θα δικαστεί και θα αθωωθεί για την υποτιθέμενη ανθρωποκτονία. Ήταν τόσο ψεύτικα κατασκευασμένη η κατηγορία που ακόμα και οι συγγενείς του θύματος κατέθεσαν πως ήταν αθώος. Μετά την αθώωσή του θα μεταφερθεί εκ νέου στη Μακρόνησο, όπου θα περάσει μια νέα περίοδος απομόνωσης και βασανιστηρίων. Το 1950, θα εξοριστεί στον Αϊ-Στράτη.

Ο Παντελής Λιότσος ήταν από εκείνους τους λαϊκούς αγωνιστές που παρά τα φρικτά βασανιστήρια στα οποία υποβλήθηκε, δεν έχασε ποτέ το αγωνιστικό του σθένος και δεν υπέγραψε ποτέ «δήλωση μετανοίας» για το «έγκλημα» της συμμετοχής του στην εθνική αντίσταση και στον ΕΛΑΣ. Μάλιστα σύμφωνα με μαρτυρίες συγκρατούμενών του μακρονησιωτών, το θάρρος του καπετάν Κόρακα έδωσε το παράδειγμα και το κουράγιο σε πολλούς άλλους να μην υπογράψουν.


Συνολικά θα περάσει 17 ολόκληρα χρόνια στη φυλακή και στην εξορία.

Θα παραμείνει ενεργός αγωνιστής και μετά το 1956 όπου θα αρνηθεί να ακολουθήσει τη γραμμή του 20ου Συνεδρίου του ΚΚΣΕ (Φλεβάρης 1956) και της "6ης Ολομέλειας" του ΚΚΕ.




Φωτογραφία από εκδήλωση της «Επιτροπής υπεράσπισης της μνήμης και του έργου του Ι.Β. Στάλιν». Ο Παντελής Λιότσος διακρίνεται καθιστός στη μέση.





Στις αρχές της δεκαετίας του '80 θα συμβάλει ενεργητικά στη δημιουργία της Πανελλαδικής Ένωσης Αγωνιστών Εαμοελασίτικης Αντίστασης, της οποίας υπήρξε Πρόεδρος. Από τα τέλη της δεκαετίας του ’80 δρα μέσα από την «Επιτροπή υπεράσπισης της μνήμης και του έργου του Ι.Β. Στάλιν» αναπτύσσοντας έντονη δράση, ειδικά τα πρώτα χρόνια μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ την περίοδο 1989-1991.

Πέθανε, πλήρης ημερών, στις 4 Φλεβάρη του 2009, σε ηλικία 97 ετών.


Πηγές:
1.Κίνηση για Ανασύνταξη του ΚΚΕ 1918-55
(προσωπική επικοινωνία και φωτογραφίες από την «Επιτροπή υπεράσπισης της μνήμης και του έργου του Ι.Β. Στάλιν»)- http://anasintaxi.blogspot.com/
2.Εφημερίδα "Προλεταριακή Σημαία"http://kkeml.blogspot.com/2009/02/blog-post.html